تفاوت بین یک ایستگاه پمپ معمولی و یک ایستگاه پمپ غوطه‌ور{0}}روغنی که در سکوی بالابر ویلچر استفاده می‌شود چیست؟

متداول‌ترین ایستگاه‌های پمپ هیدرولیک برای بالابرهای ویلچر به ایستگاه‌های پمپ معمولی و ایستگاه‌های پمپ غوطه‌ور{0}}روغنی تقسیم می‌شوند. تفاوت های اصلی در ساختار، خنک کننده، سر و صدا، دوام و قابلیت نگهداری است.
1. ساختار و محیط کار: ایستگاه های پمپ معمولی از یک موتور خارجی برای به حرکت درآوردن پمپ هیدرولیک استفاده می کنند. موتور خارج از مخزن هیدرولیک قرار می گیرد و توسط هوا خنک می شود. پمپ، موتور و بلوک سوپاپ در بالای مخزن روغن نصب شده و بین موتور و مخزن هیدرولیک قرار دارند.
در ایستگاه‌های پمپ غوطه‌ور{0}}روغن، موتور هیدرولیک و پمپ مستقیماً در روغن هیدرولیک داخل مخزن غوطه‌ور می‌شوند. روغن هیدرولیک به طور همزمان به عنوان خنک کننده و عایق صدا عمل می کند و در نتیجه ساختار فشرده تر و آب بندی بهتر آسانسور ویلچر را ایجاد می کند.
2. سطح سر و صدا: ایستگاه های پمپ معمولی، با توجه به موتور و پمپ در معرض، معمولا نویزتر هستند. ارتعاش راحت تر به قاب بالابر ویلچر منتقل می شود.
ایستگاه‌های پمپ{0}}غوطه‌ور در نفت بسیار بی‌صداتر هستند و برای بالابرهای ویلچر نصب شده در خانه‌ها، بیمارستان‌ها، کتابخانه‌ها و مکان‌های مشابه ایده‌آل هستند. علاوه بر این، روغن لرزش و صدای موتور را جذب می کند و رزونانس در بالابر ویلچر را کاهش می دهد.
3. دوام و عمر مفید: پمپ های معمولی به دلیل گرد و غبار، رطوبت و تغییرات دما، سایش سریع تری را در موتورها و پمپ های در معرض دید خود تجربه می کنند.
پمپ‌های غوطه‌ور{0}}روغنی، با اجزای محافظت‌شده توسط روغن، سایش کمتری را تجربه می‌کنند، عمر مفید بیشتری دارند و عملکرد هیدرولیکی پایدارتری ارائه می‌دهند.
4. تعمیر و نگهداری: پمپ های معمولی راحت تر تعمیر می شوند. از آنجا که آنها در معرض قرار دارند، موتور را می توان مستقیماً برای تعمیر و نگهداری جدا کرد، اما فرکانس تعمیر و نگهداری بالاتر است.
پمپ‌های غوطه‌ور در روغن معمولاً به تعمیر و نگهداری کمتری نیاز دارند (به دلیل محیط مهر و موم شده). با این حال، از آنجایی که موتور/پمپ در روغن غوطه ور است، تعمیر و نگهداری زمان بیشتری دارد.