سازه های مکانیکی، انتقالی و الکتریکی آسانسور بار

آسانسور باری که به عنوان بالابر بار یا بالابر نیم طبقه نیز شناخته می شود، یک دستگاه بالابر است که برای حمل بار به صورت عمودی بین طبقات استفاده می شود. اجزای اصلی ساختاری آن شامل ریل های راهنما، تیر بالابر و سکوی بالابر است. اجزای پیشرانه شامل ایستگاه پمپ، سیلندرهای هیدرولیک، زنجیر و طناب سیم می باشد. کنترل های الکتریکی شامل یک جعبه کنترل الکتریکی، دکمه های نمایشگر دیجیتال و سوئیچ های محدود است. بسته به ظرفیت بار، ریل‌های راهنمای بالابر بار در{4}}فولاد مقطع C، فولاد مقطع H- یا لوله‌های مستطیل شکل ارزان‌تر در دسترس هستند. فولاد مقطع H{7}} ظرفیت بار بالاتری را ارائه می دهد و پس از بیش از 10 سال استفاده معمولی تغییر شکل نمی دهد. آنها معمولاً برای آسانسورهای باری با بارهای بیش از 1500 کیلوگرم استفاده می شوند. فولاد مقطع C ظرفیت بارگذاری کمی دارد اما پایدارتر است و برای پنج سال استفاده معمولی تغییر شکلی ندارد. آنها معمولاً برای آسانسورهای باری با بار بین 500-1000 کیلوگرم استفاده می‌شوند. ریل های راهنما ساخته شده از لوله های مستطیلی جوش داده شده ارزان ترین گزینه هستند. این ریل ها معمولاً با جوش دادن لوله های فلزی مستطیلی شکل به یکدیگر شکل می گیرند. استحکام مکانیکی آنها به ضخامت لوله ها بستگی دارد. در حالی که عملکردی دارند، از پایداری ساختاری ضعیفی رنج می برند و معمولاً فقط برای آسانسورهای باری با بارهای کمتر از 300 کیلوگرم استفاده می شوند. از آنجایی که ریل های راهنما به صورت دستی جوش داده می شوند، مشکلاتی مانند خطاهای زیاد و جوش ناکافی وجود دارد. آنها در استفاده کوتاه مدت مشکل بزرگی نیستند. در حال حاضر، آنها فقط در برخی از آسانسورهای باری که توسط بالابرهای برقی هدایت می شوند استفاده می شوند و آسانسورهای باری که با سیلندرهای هیدرولیک کار می کنند به ندرت استفاده می شوند.